Studimi PARTNER 3 tregon rezultate shumë të ngjashme afatgjata te pacientët me rrezik të ulët kirurgjikal, por një ndërlikim u shfaq dukshëm më shpesh pas TAVR-it
Zëvendësimi i valvulës aortale përmes kateterit, pa pasur nevojë për operacion klasik në zemër të hapur, ka treguar qëndrueshmëri të krahasueshme me ndërhyrjen kirurgjikale edhe shtatë vjet pas procedurës.
Rezultatet e studimit PARTNER 3 tregojnë se te pacientët me stenozë të rëndë simptomatike të valvulës aortale dhe me rrezik të ulët kirurgjikal, zëvendësimi transkateterik i valvulës aortale (TAVR) dhe zëvendësimi kirurgjikal (SAVR) kishin shkallë të ngjashme të dëmtimit strukturor të valvulës, dështimit të bioprotezës dhe nevojës për ndërhyrje të përsëritur.
Megjithatë, tromboza e valvulës u regjistrua dukshëm më shpesh pas TAVR-it.
TAVR po përdoret gjithnjë e më shumë
Stenoza aortale shfaqet kur valvula aortale ngushtohet dhe pengon kalimin normal të gjakut nga zemra drejt pjesës tjetër të organizmit. Kur sëmundja bëhet e rëndë dhe shkakton simptoma, zëvendësimi i valvulës mund të jetë i nevojshëm.
Për shumë vite, trajtimi standard ka qenë zëvendësimi kirurgjikal i valvulës aortale përmes operacionit në zemër të hapur.
TAVR ofron një alternativë më pak invazive. Valvula e re vendoset përmes një kateteri, zakonisht duke hyrë nëpërmjet një arterie, pa qenë e nevojshme hapja klasike e kraharorit.
Fillimisht kjo metodë përdorej kryesisht te pacientët me rrezik të lartë kirurgjikal, por përdorimi i saj është zgjeruar edhe te pacientët me rrezik të ulët. Për këtë arsye, jetëgjatësia dhe qëndrueshmëria e valvulave TAVR janë bërë çështje veçanërisht të rëndësishme, transmeton Telegrafi.
Studimi përfshiu 1.000 pacientë
PARTNER 3 ishte një studim i randomizuar që përfshiu 1.000 pacientë me stenozë të rëndë simptomatike të valvulës aortale dhe me rrezik të ulët kirurgjikal.
Në analizën e qëndrueshmërisë së valvulës, 495 pacientë iu nënshtruan TAVR-it me valvulën SAPIEN 3, ndërsa 453 u trajtuan me zëvendësim kirurgjikal të valvulës.
Mosha mesatare e pjesëmarrësve ishte rreth 74 vjeç. Pacientët u ndoqën për shtatë vjet dhe funksioni i valvulave u vlerësua rregullisht, përfshirë kontrollet ekokardiografike.
Rezultate pothuajse të njëjta pas shtatë vitesh
Dëmtimi strukturor i rëndësishëm i bioprotezës u regjistrua te 7,3 për qind e pacientëve me TAVR dhe te 7,6 për qind e pacientëve që iu nënshtruan kirurgjisë.
Edhe dështimi i bioprotezës nga të gjitha shkaqet ishte i ngjashëm: 6,9 për qind pas TAVR-it dhe 7,5 për qind pas ndërhyrjes kirurgjikale.
Nevoja për një ndërhyrje tjetër në valvul u regjistrua te 6 për qind e pacientëve me TAVR dhe te 5,5 për qind e pacientëve të operuar.
Pas shtatë vitesh, 73,4 për qind e pacientëve të trajtuar me TAVR dhe 74,8 për qind e atyre që iu nënshtruan kirurgjisë ishin gjallë dhe pa dështim të bioprotezës.
Tromboza, dallimi kryesor mes dy metodave
Një ndryshim i rëndësishëm u vu re te tromboza e valvulës.
Mosfunksionimi i valvulës i lidhur me trombozën u regjistrua te 5,2 për qind e pacientëve pas TAVR-it, krahasuar me vetëm 0,9 për qind pas kirurgjisë.
Shumica e rasteve pas TAVR-it ndodhën gjatë tri viteve të para dhe shumë prej tyre u zgjidhën spontanisht ose pas trajtimit. Vetëm një numër i vogël përparoi deri në dështim të bioprotezës.
Ndërkohë, problemet e lidhura me endokarditin ishin të rralla dhe pothuajse të njëjta në të dyja grupet.
Cila metodë është më e mirë?
Rezultatet shtatëvjeçare janë inkurajuese për përdorimin e TAVR-it te pacientët me rrezik të ulët kirurgjikal, por nuk do të thotë se kjo metodë është automatikisht zgjedhja më e mirë për të gjithë.
Mosha, anatomia e valvulës dhe enëve të gjakut, gjendja e arterieve koronare, sëmundjet shoqëruese dhe jetëgjatësia e pritshme janë ndër faktorët që duhet të merren parasysh gjatë zgjedhjes së trajtimit.
Rezultatet tregojnë gjithashtu nevojën për ndjekjen e pacientëve pas TAVR-it, veçanërisht për zbulimin e hershëm të trombozës së valvulës.
Ndjekja dhjetëvjeçare e pacientëve të studimit PARTNER 3 pritet të japë përgjigje edhe më të qarta për qëndrueshmërinë shumë afatgjatë të këtyre valvulave.
