Tensionet diplomatike mes Spanjës dhe Izraelit për luftën në Gazë janë zhvendosur gjithnjë e më shumë në rrjetet sociale, ndërsa kriza e emigracionit në enklavën spanjolle të Ceuta-s në Afrikën e Veriut është bërë pika më e fundit e përplasjes pas shkëmbimit të akuzave mes ambasadorit izraelit në OKB, Danny Danon dhe ministrit spanjoll të Transportit, Oscar Puente, transmeton Anadolu.
Danon akuzoi Spanjën se e kritikon vazhdimisht Izraelin ndërkohë që ka shpallur gjendje emergjente në Ceuta për shkak të krizës së emigracionit.
“Spanja, e cila nuk humbet asnjë rast për t’i mbajtur leksione Izraelit, ka shpallur gjendje emergjente në Ceuta pas krizës së politikës së saj të emigracionit”, shkroi Danon në platformën sociale të kompanisë amerikane X.
“Ndoshta, përpara se të vazhdojë të na japë leksione, është koha t’i shpjegojë botës pse ende mban enklava koloniale në Afrikë”, shtoi ai duke iu referuar territoreve spanjolle të Ceuta-s dhe Melilla-s në bregdetin mesdhetar të Marokut.
Duke cituar postimin e Danonit në X, Puente u përgjigj: “Epo, tani gjithçka duket se po bëhet mjaft e qartë”.
Edhe pse ministri nuk dha shpjegime të mëtejshme, komenti i tij u interpretua gjerësisht si përgjigje ndaj kritikave të Danonit dhe erdhi në mes të debatit politik në rritje në Spanjë mbi krizën e emigracionit dhe rolin e Izraelit në politikën rajonale.
Shkëmbimi i komenteve në internet pasoi deklaratat e komentueses politike spanjolle Carolina Alonso, e cila pretendoi se Izraeli po përpiqet të minojë qeverinë spanjolle si hakmarrje për qëndrimin e Madridit ndaj luftës në Gazë.
Duke shpërndarë një postim mbi thirrjet e disa politikanëve italianë për pezullimin e Spanjës nga zona Schengen, Alonso pretendoi se kjo po bëhej “përmes Marokut, me mbështetjen e Izraelit”, si dhe të së djathtës ekstreme në Spanjë dhe Evropë.
Ajo akuzoi SHBA-në se po përpiqet të dobësojë qeverinë spanjolle për të zgjeruar ndikimin e saj mbi Ngushticën e Gjibraltarit, duke argumentuar se kriza e emigracionit është bërë pjesë e një përballjeje më të gjerë gjeopolitike.
Debati përfshiu edhe deputetin spanjoll Gabriel Rufian, zëdhënës parlamentar i Partisë Republikane të Majtë të Katalonjës (ERC), i cili përsëriti në rrjetet sociale pretendimet se kriza e emigracionit po u shërben interesave të SHBA-së dhe Izraelit. Ai bëri thirrje për një konsensus të gjerë kombëtar mbi këtë çështje, në vend të përballjeve partiake.
Gazetari Jose Vizner riktheu në vëmendje një postim të vitit 2019 në rrjetet sociale nga Yair Netanyahu, djali i kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu, ku përmendej mbështetja e pretenduar e Izraelit për lëvizjet separatiste në Ceuta dhe Melilla.
Duke cituar atë postim, Vizner pyeti nëse presioni aktual migrator përfaqësonte një “hakmarrje” ndaj kryeministrit spanjoll Pedro Sanchez, “për të cilën po paguajnë të gjithë spanjollët”.
Komentuesi spanjoll Ruben Gisbert bëri pretendime të ngjashme, duke argumentuar se Maroku nuk i kishte intensifikuar pretendimet e tij ndaj Ceuta-s dhe Melilla-s derisa Sanchez mori detyrën dhe më pas mbajti qëndrime gjithnjë e më kritike ndaj Izraelit dhe u afrua më shumë me çështjen palestineze.
Marrëdhëniet mes Spanjës dhe Izraelit janë përkeqësuar ndjeshëm që nga fillimi i luftës në Gazë në tetor të vitit 2023. Spanja ka qenë ndër vendet evropiane më kritike ndaj fushatës ushtarake izraelite, njohu shtetin e Palestinës në maj të vitit 2024 dhe ka bërë vazhdimisht thirrje për armëpushim të menjëhershëm dhe rritje të qasjes humanitare në Gazë.
