Pas një sulmi ndaj një xhamie britanike, Joshua Harris e shndërroi pasionin e tij për gatimin e ëmbëlsirave në “Cake Not Hate” (Ëmbëlsirë, Jo Urrejtje), një fushatë qytetare që përballet me urrejtjen kundër myslimanëve përmes mirësisë.
Nga e hëna në të enjte, Joshua Harris gatuan ëmbëlsira.
Çdo të premte, 12-vjeçari fillon të kërkojë valixhen e tij, duke treguar me gisht shkronjat e alfabetit të tatuara në krahun e babait të tij. Fjala tjetër që ai shpreh është “taksi”.
Ai e di se është koha për të udhëtuar.
Fundjavat janë të rezervuara për dërgimin e ëmbëlsirave që Joshua ka përgatitur gjatë javës në xhami dhe vende të tjera kulti në të gjithë Mbretërinë e Bashkuar.
Joshua ka gatuar në më shumë se një duzinë restorantesh me yje Michelin.
Për Joshuan, i njohur gjerësisht në internet si “Joshie Man”, gatimi i ëmbëlsirave ishte një pasion shumë kohë përpara se të bëhej një mesazh publik. Nëna e tij, Herica Harris, i mësoi se si të gatuante.
“Gruaja ime, Herica, është 48 vjeçe dhe është shtëpiake. Ajo i ka kushtuar jetën fëmijëve tanë, Joshuas dhe motrës së tij 10-vjeçare, Charlotte”, thotë babai i tij, Dan Harris, 47 vjeç.
Dani thotë se Joshua ka gatuar në më shumë se një duzinë restorantesh me yje Michelin, ka vizituar kuzhinën e The Ritz London dhe është takuar me shefa të njohur britanikë të kuzhinës, përfshirë Jamie Oliver dhe Tommy Banks.
Por pas një sulmi nga e djathta e ekstremit mbi një xhami në qytetin e tyre të lindjes, Peterborough, torta u bë më shumë se thjesht diçka që Joshua donte të bënte.
“Ai kishte këtë pasion të vërtetë për gatimin, dhe më pas doli se torta ishte mjeti për mesazhin tonë” tregon Dan për TRT World.
“Cake Not Hate” (Ëmbëlsirë, Jo Urrejtje)
Joshua është një djalë autik që nuk flet dhe jeton me familjen e tij në Peterborough. “Cake Not Hate” filloi pasi një aktivist i së djathtës extreme hyri në një xhami lokale, sulmoi një shadedare femër të policisë dhe abuzoi verbalisht fëmijët dhe besimtarët e tjerë, sipas Dan.
Të shqetësuar nga ajo që kishte ndodhur, babai dhe djali shkuan në xhami të nesërmen duke marrë me vete ëmbëlsira.
Dan, një britanik i bardhë i krishterë, donte që komuniteti musliman ta dinte se ata që shprehnin urrejtje kundër muslimanëve nuk përfaqësonin gjithkënd në Britani.
“Ishte paramenduar si një gjest i vetëm në një pasdite me shi të së dielës.” Në vend të kësaj, një video nga vizita e tyre udhëtoi shumë përtej Peterboroughut.
Dyshi filloi të udhëtonte në më shumë xhami në të gjithë Mbretërinë e Bashkuar.
Ata gjithashtu e kanë dërguar mesazhin e tyre në kisha, katedrale, sinagoga, tempuj dhe gurdvara, duke pasqyruar besimin e Danit se solidariteti duhet të kapërcejë kufijtë fetarë në vend që të krijojë të rinj.
Fushatat e tyre nuk përpiqen t’i përgjigjen urrejtjes me një argument më të zëshëm. Ajo përdor mikpritjen: një tortë të bërë vetë në shtëpi, një bisedë dhe vendimin për të hyrë në një hapësirë që të tjerët janë nxitur ta kënë frikë.
Dan e përshkruan djalin e tij si një “ambasador të paqes”, jo sepse Joshua mban fjalime apo hyn në debata politike, por sepse ai u afrohet njerëzve pa paragjykimet që shpesh formësojnë botën e të rriturve.
“Atij nuk i intereson ngjyra e lëkurës suaj, besimi apo prejardhja juaj. Ai e kupton nëse dikush është i mirë apo i pamirë” thotë Dan.
Dan bëri tatuazh alfabetin në krahun e tij pasi kuptoi se djali i tij kishte nevojë për një tastierë më të drejtpërdrejtë, një që do të ishte gjithmonë e disponueshme kur një tabletë të ishte jashtë arritjes ose kur një moment të kërkonte komunikim të shpejtë.
“Nuk dua ta ndryshoj Joshin për asgjë në botë”, thotë Dan. “Dua ta ndryshoj botën për Joshin.”
Mirësia solli kërcënime
Meqenëse fushata u bë më e dukshme, ajo gjithashtu tërhoqi armiqësi nga figura dhe rrjete të së djathtës extreme. Dan thotë se disa e paraqitën mbështetjen e tij për komunitetet muslimane si një tradhti ndaj Britanisë, edhe pse ai e kuptonte atë si një shprehje të vlerave përfshirëse që ai i lidhte me vendin e tij.
Ai thotë se Stephen Yaxley-Lennon, i njohur gjerësisht si Tommy Robinson, postoi rreth familjes dhe shpërndau fotografinë e Joshuas në X. Dan thotë se kërcënimet u intensifikuan pasi familja u ekspozua ndaj atij audience më të madhe në internet.
Familja mori kërcënime me jetë dhe kërcënime për dhunë fizike. Njerëzit u përpoqën të identifikonin vendin e punës së Danit dhe shkollën e Joshuas, ndërsa një letër u qarkullua mes kontakteve profesionale të Danit duke u kërkuar atyre të distancoheshin prej tij dhe duke e përshkruar atë si të rrezikshëm dhe “jo britanik”.
Intimidimi ndryshoi mënyrën se si babai dhe djali udhëtonin. Policia britanike tashmë i mbështet ata gjatë disa vizitave në xhami, me herë të pranishme duke pritur jashtë dhe duke i shoqëruar ata brenda ndërtesës si një pengesë e dukshme parandaluese.
