Numri i të vdekurve nga një tërmet katastrofik me magnitudë 7,4 ballë që goditi Kolumbinë perëndimore është rritur në 314, sipas një raporti të publikuar të mërkurën nga Njësia Kombëtare për Menaxhimin e Rrezikut nga Fatkeqësitë (UNGRD), transmeton Anadolu.
Agjencia konfirmoi se ekipet e emergjencës janë ende duke kërkuar për 262 persona të zhdukur. Numri i të plagosurve është rritur në 4.437, ndërsa 364 persona janë shpëtuar të gjallë nga rrënojat. Në total, 262.154 persona janë regjistruar zyrtarisht si të prekur në 471 komuna në 15 nga 32 departamentet e Kolumbisë.
Tërmeti, i cili goditi në orën 7:34 të mëngjesit sipas kohës lokale më 10 gusht, ishte ngjarja më e fuqishme sizmike që ka goditur Kolumbinë këtë shekull. Epiqendra e tij ishte e vendosur pranë San Jose del Palmar në departamentin e Paqësorit të Choco në një thellësi të ndërmjetme prej afërsisht 110 kilometrash. Pavarësisht thellësisë, shkatërrimi strukturor u përhap me shpejtësi në të gjithë “Aksin e Kafesë” perëndimor të vendit dhe qendrat kryesore urbane.
Shkatërrimi fizik në infrastrukturën publike dhe private ka lënë rrjetet rajonale të shëndetit dhe transportit të dëmtuara rëndë. Sipas shifrave të përditësuara nga UNGRD, të paktën 30.664 shtëpi janë shkatërruar plotësisht, 136.946 të tjera kanë pësuar dëme strukturore dhe 302 ndërtesa janë shembur, kryesisht në Cali dhe Pereira.
Dëmet strukturore janë dokumentuar gjithashtu në 3.470 shkolla, 4.971 qendra komunitare dhe 352 qendra kujdesi shëndetësor, disa prej të cilave u detyruan të evakuonin pacientët. Dëmi shtrihet në 449 rrugë, 58 ura automjetesh, 13 ura këmbësorësh, 105 sisteme ujësjellësish komunalë dhe pesë aeroporte rajonale.
Në qendrat urbane si Cali dhe Pereira, ekipet e vlerësimit urban po shënojnë qindra struktura të pasigurta me bojë të kuqe që shkruan “No Habitar” (“Mos Banoni”), duke sinjalizuar rrezikun e afërt të shembjes dhe duke lënë mijëra banorë të zhvendosur të flenë në strehimore të përkohshme ose kampe të improvizuara në natyrë.
Përtej qendrave urbane, komunat e largëta rurale në Choco, Caldas dhe Quindio mbeten të izoluara rëndë për shkak të rrëshqitjeve të dheut që bllokojnë rrugët kryesore të aksesit. Organizatat humanitare paralajmërojnë se rreziqet dytësore, duke përfshirë reshjet e dendura sezonale, furnizimet me ujë të kontaminuar dhe rrëshqitjet e mundshme të dheut, po përshkallëzojnë rreziqet mjekësore dhe shëndetësore për popullatat e zhvendosura.
Ekonomistët dhe analistët e menaxhimit të fatkeqësive parashikojnë që humbjet fillestare ekonomike nga ndërprerjet strukturore dhe të transportit të arrijnë në miliarda dollarë, duke e bërë këtë një nga përpjekjet më të kushtueshme të rimëkëmbjes në historinë moderne kolumbiane.
