Kush ishte Hans Weidel, mbesa e të cilit drejton AfD-në namkeqe që po merr pushtet
Pas triumfit të madh zgjedhor të AfD-së në Saksoni-Anhalt, ku partia e ekstremit të djathtë fitoi 43.8 përqind të votave, Alice Weidel është përsëri në qendër të vëmendjes politike evropiane. Por me ngritjen e saj politike, historia e një burri për të cilin nënkryetari i AfD-së pothuajse nuk foli për vite me radhë – gjyshi i saj Hans Weidel, një nazist i vendosur, anëtar i SS dhe gjyqtar ushtarak në Varshavën e pushtuar – kthehet nga arkivat. Dokumentet e gjetura në arkivat gjermane dhe polake nga gazetarët e Welt am Sonntag, dhe hetimi i tyre i gjerë u botua nga Politico, tregojnë se Hans Weidel nuk ishte vetëm një nga miliona gjermanë që jetuan nën regjimin e Hitlerit.
Historia është veçanërisht e pakëndshme për mbesën e tij sot për shkak të politikës së partisë që ajo drejton. AfD ka sulmuar Gjermaninë për vite me radhë mënyrën se si e ka trajtuar të kaluarën e saj naziste. Disa nga politikanët e saj më të shquar besojnë se vendi është shumë i preokupuar me fajin, krimet naziste dhe Holokaustin, dhe jo mjaftueshëm me krenarinë kombëtare. Në vitin 2018, një nga themeluesit e AfD-së, Alexander Gauland, shkaktoi zemërim duke pretenduar se 12 vjet nazizëm ishin “jashtëqitje zogjsh” në më shumë se një mijë vjet histori të suksesshme gjermane. Një vit më parë, Björn Höcke, një nga figurat më ekstreme të partisë dhe udhëheqësi i AfD-së në Thuringia, e përshkroi memorialin e Holokaustit të Berlinit si një “monument turpi” dhe bëri thirrje për një “kthesë 180 gradë” në qasjen e Gjermanisë ndaj kulturës së kujtesës. Höcke është gjobitur gjithashtu dy herë për përdorimin e sloganit nazist “Alles für Deutschland” (Gjithçka për Gjermaninë) në tubimet e partisë, duke u mbrojtur se nuk ishte në dijeni se ishte përdorur nga sulmuesit nazistë.
Alice Weidel argumentoi gjithashtu se Gjermania duhet të dalë nga ajo që rryma e saj politike e përshkruan si një kult të fajit kombëtar. Por, ndërsa ajo foli publikisht për mënyrën se si familja e saj duhej të largohej nga Silezia pas Luftës së Dytë Botërore, nuk kishte asnjë fjalë për vite me radhë për atë që bëri gjyshi i saj para se familja të humbiste shtëpinë e tyre.
Hans Weidel lindi në vitin 1903 dhe studioi drejtësi në Mynih dhe Breslau, Wrocłaë i sotëm. Ai u bashkua me Partinë Naziste që në vitin 1932, përpara se Hitleri të merrte pushtetin, dhe që nga viti 1933 shërbeu në Waffen-SS famëkeq si këshilltar ligjor. Në një dokument të ruajtur në arkivat gjermane, ai vetë shkroi: “Edhe para zgjedhjeve në shtator 1930, unë votova për Nacional Socialistët dhe mora pjesë aktive në propagandën zgjedhore të lëvizjes.”
Kur shpërtheu lufta, karriera e tij vazhdoi të rritej. Në korrik 1941, pothuajse dy vjet pas pushtimit gjerman të Polonisë, Hans Weidel u bë gjykatës ushtarak në komandën e Varshavës së pushtuar. Ai ishte një nga afërsisht tre mijë gjyqtarë të Ëehrmacht-it që administruan drejtësi ushtarake ndaj regjimit të Hitlerit.
Eprorët e tij ishin të kënaqur. Në dokumentet zyrtare, ata vlerësuan qëndrimin e tij ndaj punës, duke deklaruar se ai i kryente detyrat e tij me shumë interes dhe mirëkuptim. Dhe nuk ishte një punë burokratike e padëmshme. Gjykatat ushtarake të Rajhut të Tretë ishin një nga instrumentet e shtypjes. Sipas hulumtimit të historianes Claudia Bada, ato shqiptuan rreth 50,000 dënime me vdekje, nga të cilat u ekzekutuan më shumë se 20,000. Përmasat ishin të tilla që gjyqësori ushtarak i tejkaloi gjykatat civile naziste në numrin e dënimeve me vdekje. Pas tre vitesh shërbimi, karriera e Hans Weidel arriti kulmin. Emërimi i tij si Kryegjyqtar i Shtabit kaloi nëpër Shtabin e Përgjithshëm të Fyhrerit. Një dokument zyrtar i datës 12 tetor 1944 thotë: “Der Fyhreri, nënshkrimi Adolf Hitler.”
