Një ushtarak pakistanez me përgjegjësinë e madhe të një NATO-je islame në sapoformim
Përvoja e tij në inteligjencë, operacione ushtarake dhe ndërtimin e institucioneve mund të përcaktojë mënyrën se si do të marrë formë kjo strukturë e re trepalëshe.
Gjenerallejtënant Nauman Mahmood është njeriu të cilit Pakistani i ka besuar detyrën për t’i dhënë formë institucionale Paktit të Mekës.
I dalë në pension në vitin 2023, ai është emëruar sekretari i parë i përgjithshëm i Aleancës së Përbashkët të Mbrojtjes së Mekës (MJDA), strukturës së krijuar mbi marrëveshjen e mbrojtjes mes Arabisë Saudite, Turqisë dhe Pakistanit.
Mandati i tij do të zgjasë tre vjet dhe detyra kryesore nuk do të jetë ceremoniale. Mahmood duhet të shndërrojë një marrëveshje politike në një mekanizëm funksional, me procedura, struktura koordinimi, plane të përbashkëta dhe mënyra të përcaktuara për shkëmbimin e informacionit.
Pas nënshkrimit të marrëveshjes në Mekë më 7 gusht, sekretariati i aleancës iu besua Pakistanit dhe u vendos në Riad. Kjo i jep Islamabadit mundësinë të ndikojë në mënyrën se si do të ndërtohet arkitektura fillestare e aleancës.
Mahmood sjell me vete një karrierë të gjatë në disa prej fushave më të rëndësishme të sigurisë. Ai ka drejtuar Drejtorinë e Analizës në shërbimin pakistanez të inteligjencës ISI, ku merrej me vlerësimin e zhvillimeve të jashtme nga perspektiva e sigurisë kombëtare dhe me marrëdhëniet me shërbime të huaja inteligjence.
Por përvoja e tij nuk kufizohet te inteligjenca. Mahmood ka komanduar një divizion këmbësorie në Vaziristanin e Veriut gjatë operacioneve kundër terrorizmit dhe më pas drejtoi Korpusin XI në Peshavar nga dhjetori 2019 deri në nëntor 2021.
Kjo periudhë përkoi me tërheqjen amerikane nga Afganistani dhe me menaxhimin e kufirit Pakistan-Afganistan. Ai ka gjithashtu një përvojë të rëndësishme në arsimin ushtarak.
Ka shërbyer në Command and Staff College në Kueta, ku arriti postin e instruktorit kryesor, dhe më pas drejtoi Universitetin Kombëtar të Mbrojtjes së Pakistanit.
Në vitin 2022 ishte ndër emrat e konsideruar për postin e shefit të ushtrisë, çka tregon nivelin e lartë të përvojës dhe besimit institucional që gëzonte.
Ekspertët e cituar nga Türkiye Today e shohin këtë profil si të përshtatshëm për fazën e parë të aleancës.
Eksperti i mbrojtjes Ahmet Khan e përshkruan Mahmood si “arkitektin institucional” të strukturës së re, ndërsa thekson kombinimin e përvojës në inteligjencë, komandë në terren dhe ndërtim institucionesh.
Por aleanca nuk është ende një organizatë ushtarake plotësisht e integruar. Në këtë fazë, objektivi duket të jetë ndërtimi i mekanizmave të përbashkët, trajnimeve, bashkëpunimit në industrinë e mbrojtjes dhe shkëmbimit të inteligjencës, përpara se të kalohet në forma më të avancuara të integrimit operacional.
Kjo e vendos Mahmood në një pozicion të veçantë. Pakistani sjell përvojën operative dhe lidhjet e tij të vjetra të mbrojtjes me Arabinë Saudite; Riadi siguron territorin, burimet dhe qendrën e re të aleancës; ndërsa Turqia sjell një industri të zhvilluar të mbrojtjes dhe kapacitete teknologjike.
Megjithatë, sfidat janë të mëdha. Përshkallëzimi i konfliktit SHBA-Iran dhe sulmet e Houthive ndaj Arabisë Saudite mund ta detyrojnë aleancën të përcaktojë më shpejt se sa pritej mënyrën se si do të funksionojë në praktikë.
Në këtë fazë, Nauman Mahmood nuk është komandanti i një “NATO-je muslimane”. Ai është njeriu që duhet të ndërtojë themelet e saj institucionale.
Nëse Pakti i Mekës do të mbetet kryesisht një kornizë politike dhe sigurie apo do të shndërrohet në një mekanizëm të mirëfilltë të mbrojtjes së përbashkët, kjo do të varet në një masë të konsiderueshme edhe nga mënyra se si ai do ta përdorë mandatin e tij trevjeçar. tesheshi
