Bilanci i viktimave nga përmbytjet e shpejta dhe rrëshqitjet e dheut në kufirin Nepal-Kinë ka shkuar në 1,372, ndërsa 5,531 persona vazhdojnë të rezultojnë të zhdukur, 11 ditë pas katastrofës.
Në Nepal, të paktën 1,341 persona kanë humbur jetën, ndërsa autoritetet kineze kanë raportuar 31 viktima në rajonin autonom të Xizangut, i njohur edhe si Tibet.
Sipas të dhënave zyrtare, rreth 5,000 persona në Nepal, përfshirë 589 shtetas të huaj, vazhdojnë të jenë të zhdukur. Në total, nga të zhdukurit në Nepal dhe Kinë, rreth 850 janë shtetas të huaj.
Përmbytjet dhe rrëshqitjet e dheut kanë dëmtuar rëndë rrugët dhe urat, duke vështirësuar ndihmën për mijëra persona të zhvendosur.
Nënat shtatzëna përballen me kushte të vështira
Në kampet e mbushura me persona të zhvendosur, gratë shtatzëna dhe nënat e reja po përballen me mungesë privatësie, ushqimi dhe kujdesi shëndetësor.
Ato kanë raportuar mungesë të hapësirave të përshtatshme për ushqyerjen me gji, ushqim të pamjaftueshëm dhe ujë jo higjienik. Në disa kampe mungojnë gjithashtu shërbimet e vaksinimit për fëmijët.
“Ne nuk po marrim ushqim në kohë dhe as nuk kemi mjaftueshëm për të ngrënë”, tha një nënë e re, e cila u identifikua vetëm me mbiemrin Pariyar.
Një tjetër nënë, Sharmila Shrestha, tha se ajo dhe dy fëmijët e saj po flenë në një klasë të mbushur me persona të tjerë, pasi shkolla është shndërruar në strehimore.
Sipas vlerësimeve të Fondit të Kombeve të Bashkuara për Popullsinë, rreth 4,430 gra shtatzëna ndodhen në 15 komuna të distrikteve Rasuwa, Nuwakot dhe Dhading, ndër zonat më të prekura nga përmbytjet.
Rreth 500 lindje priten gjatë muajit të ardhshëm, ndërsa rreth 74 gra mund të kenë nevojë për kujdes obstetrik urgjent.
Në spitalin Trishuli, pavijoni i maternitetit është kthyer në një qendër emergjente. Mjekët kanë kryer nëntë lindje që nga përmbytjet, ndërsa vazhdojnë të trajtojnë gra për temperaturë, ulje të lëvizjeve të fetusit dhe infeksione urinare gjatë shtatzënisë.
Problemet me energjinë elektrike e vështirësojnë edhe më tej situatën, ndërsa një gjenerator mbetet burimi kryesor i energjisë për ndërhyrjet kirurgjikale.
“Dikur Katmandu ishte vetëm dy orë larg me rrugë. Tani, për shkak të rrëshqitjeve të dheut, askush nuk e di se sa orë do të zgjasë udhëtimi”, tha Basanti Pancha, drejtuesja e departamentit në spital. /mesazhi
