Ata quheshin “snajperë fundjave”: individë të pasur nga Italia të cilët, midis viteve 1993 dhe 1995, “paguan për të qëlluar mbi qytetarët e Sarajevës për qejf gjatë luftës në Jugosllavi”.
Këto ngjarje, të cilat gazetari dhe shkrimtari Ezio Gavazzeni i dënoi në një padi, u hetuan nga zyra e prokurorit të Milanos, e cila po heton (kundër personave të panjohur) vrasje të qëllimshme të rënduar nga mizoria dhe motivet e liga. Qëllimi është të identifikohen ata që morën pjesë në masakrën e mbi 11,000 njerëzve midis viteve 1993 dhe 1995, shkruan Il sole 24 ore.
Zëra nga viti 1995
“Gjëja e çuditshme në lidhje me këtë histori është se unë e di që nga viti 1995, kur Corriere della Sera raportoi mbi dëshmitë e dhëna para Gjykatës së Përhershme të Popullit, e cila mbajti dy seanca, një në Barcelonë dhe një në Trento,” shpjegon Gavazzeni. “Flitej për dëshmi që lidheshin me këto ngjarje.” Prandaj lindi ideja e “shkrimit të një romani për të, por ideja u la më vonë në raft.”
Dokumentari “Sarajevo Safari” i disa viteve më parë më ka tërhequr përsëri vëmendjen. Një udhëtim pesëdhjetëminutësh përmes dëshmive dhe imazheve. “Pati dëshmi nga një çift që humbën fëmijën e tyre në një karrocë fëmijësh,” kujton Gavazzeni, “dhe gjithashtu dëshmi nga një person që përfundoi në një karrocë me rrota pasi u godit në shpinë nga një plumb snajperi.”
Kërkesa e paraqitur në Prokurori
Pastaj filloi një hetim gazetaresk dhe dokumentacioni u kthye. “Në shkurt, me mbështetjen e ish-gjyqtarit Guido Salvini dhe avokates Nicole Brigida, nënshkrova dhe e dorëzova kërkesën në Prokurori,” thotë ai. “Prokurori Alessandro Gobbis nisi një hetim, i cili më pas iu besua ROS (Skuadrës së Operacioneve Speciale).” Në deklaratën e tij, Gavezzini përshkruan një botë të tmerrshme. “Kishte biznesmenë dhe profesionistë të pasur, nga Italia veriore, por edhe nga Spanja, Franca, vende të tjera evropiane, si dhe Kanadaja dhe SHBA-ja,” pohon ai, “të cilët paguan për të udhëtuar në malet përreth Sarajevës për të qëlluar njerëz. Si funksionoi? Edhe pse nuk do të hyj në detaje, është e qartë se ekzistonte një organizatë e caktuar që lejonte që këta njerëz të çoheshin në një vend ku ata mund të qëllonin lirisht njerëz të pafajshëm.”
Një apartament me tre dhoma në Milano
Një numër i konsiderueshëm, sipas Gavezzini-t, i cili shton: “Kishte shumë prej tyre, jo disa dhjetëra, por shumë.” Sa i përket kostos: “Po flasim për shumë para,” thotë ai. “Çdo pjesëmarrës pagoi të njëjtën shumë sa blerja e një apartamenti me tre dhoma në Piazzale Lotto në Milano sot. Është e qartë se kjo kërkonte njerëz shumë, shumë të pasur.” Ata, shton ai, “thirrnin snajperë të fundjavës, të cilët punonin deri të premten, pastaj dilnin për të qëlluar dhe ktheheshin të dielën në mbrëmje.” Njerëz “të cilët, në çdo rast, ishin shumë të njohur me përdorimin e armëve dhe pushkëve. Njerëz që tani janë midis 65 dhe 80 vjeç.” Shtojcat e padisë u dorëzuan në zyrën e prokurorit ditët e fundit. “U sigurova të sillja të gjithë materialin që kisha,” shton ai, “përfshirë raportin e ish-kryetares së bashkisë së Sarajevës, Benjamina Karić, të cilin e bashkëngjita si në gjuhën origjinale ashtu edhe në një përkthim në anglisht.”
Shërbimet sekrete në Itali e dinin për këtë rast, pohon ai.
“Po. Burimi im, E.S., ish-boshnjak 007, thotë se SISMI (inteligjenca italiane) e dinte. Dhe ai ndërhyri. Misioni UNPROFOR, në të cilin Italia kontribuoi me shumicën e ushtarëve, ishte i pranishëm në territor, dhe ne, italianët, kishim një seksion SISMI në Sarajevë. Ne e dimë se ka një dosje për këtë. Për turistët e luftës. Të cilat ishin, nuk mund ta them qartë, por të paktën njëqind prej tyre gjithsej. Do të doja t’i lexoja ato dokumente. Shpresoj të mos jenë zhdukur, kjo do të ishte një çështje serioze”, paralajmëron ai.
“Pres që do të arrijmë të gjejmë të paktën një ose dy nga këta snajperë italianë. Pastaj ndoshta dhjetë. Ka shumë prej tyre, nuk mund të them më shumë”, u përgjigj ai shkurt. /tesheshi
