Industria filmike e epokës “Erdogan” që vijon nën një “invazion kulturor”
Serialet televizive turke kanë bërë një përparim të madh në tregun evropian vitet e fundit dhe janë vendosur veçanërisht në Itali. Dikur të rezervuara për semestrat e verës dhe slotet programore më pak tërheqëse, sot ato janë ndër përmbajtjet që tërheqin miliona shikues.
Nga televizioni në platformat e transmetimit, të ashtuquajturat “diz” janë bërë një pjesë e rëndësishme e ofertës televizive italiane. Suksesi i tyre nuk bazohet vetëm në histori dashurie, por në një kombinim të emocioneve të forta, marrëdhënieve familjare, vendeve tërheqëse dhe aktorëve tërheqës.
Pse “diz” janë kaq të njohura?
Termi “dizi” në turqisht do të thotë një serial televiziv, dhe sot përdoret në të gjithë botën për një stil specifik të prodhimit televiziv turk. Këto janë kryesisht drama të gjata emocionale që kombinojnë dashurinë, marrëdhëniet familjare, konfliktet sociale dhe vlerat tradicionale.
Pikërisht histori të tilla kanë gjetur rrugën e tyre për audiencën italiane. Edhe pse vijnë nga një mjedis i ndryshëm kulturor, tema të tilla si dashuria, konfliktet familjare, marrëdhëniet prind-fëmijë, sekretet dhe sakrificat kalojnë lehtësisht kufijtë.
Serialet turke shpesh kanë një ritëm më të ngadaltë se shumë prodhime bashkëkohore. Shikimet, heshtja dhe pritja bëhen një pjesë e rëndësishme e historisë, dhe shikuesit lidhen fort me personazhet.
Popullariteti i serialeve turke nuk është rastësi. Në dekadat e fundit, Turqia ka ndërtuar një industri të fortë televizive, prodhimet e së cilës shfaqen në vende të shumta anembanë botës.
Mënyra se si paraqitet Turqia në televizion gjithashtu luan një rol të madh. Stambolli, Bosfori, lagjet historike dhe vilat luksoze janë bërë elementë vizualë të njohur të serialit, duke e bërë më tërheqës audiencën evropiane.
Kështu, seriali ofron njëkohësisht diçka të njohur, histori universale rreth marrëdhënieve njerëzore, por edhe një vështrim në një kulturë dhe mënyrë jetese të ndryshme.
Mediaset njeh potencialin
Në Itali, një pjesë e madhe e këtij suksesi lidhet me Mediaset dhe Kanalin e tij 5, i cili ka përfshirë një numër të madh prodhimesh turke në programin e tij vitet e fundit.
Ndër serialet që kanë tërhequr vëmendjen e audiencës italiane janë “La forza di una donna”, “Tradimento, Io sono Farah”, “Endless Love” dhe “Forbidden Fruit”.
Për kompanitë televizive, kjo lloj përmbajtjeje është një zgjedhje relativisht e sigurt. Serialet tashmë kanë një audiencë në tregjet ndërkombëtare, dhe episodet e tyre origjinale, të cilat shpesh zgjasin shumë më tepër se standardi televiziv evropian, mund të ndahen në disa vazhdime më të shkurtra në Itali.
Can Yaman si simbol i suksesit turk në Itali
Një nga fytyrat më të famshme të këtij fenomeni është Can Yaman. Ai fitoi popullaritet me serialet “Bitter Sweet” dhe “DayDreamer”, pas të cilave u bë i njohur edhe jashtë televizionit.
Karriera e tij në Itali vazhdoi përmes serialit “Viola come il mare, ndërsa Demet Ozdemir, Kivanc Tatlıtug,
Ibrahim Celikkol dhe Birce Akalay gjithashtu fituan popullaritet të madh në mesin e audiencës italiane.
Popullariteti i tyre tregon se sa shumë rrjetet sociale kanë ndryshuar mënyrën se si yjet e televizionit komunikojnë me audiencën. Aktorët sot nuk janë vetëm fytyra në ekran, por edhe ndikues të mëdhenj dhe personalitete mediatike.
Netflix ofron një imazh të ndryshëm të Turqisë
Ndërsa kompanitë televizive zgjedhin kryesisht drama të mëdha familjare dhe dashurie, platformat e transmetimit si Netflix përfaqësojnë një pjesë të ndryshme të prodhimit turk.
Seriale si “Mezarlik” dhe “Kubra” thellohen në temat e krimit, dhunës, teknologjisë, fesë dhe ndryshimeve shoqërore. Kjo tregon se prodhimi televiziv turk nuk kufizohet vetëm në dramat romantike dhe familjare.
Më shumë se një trend televiziv
Suksesi i serialeve turke ka edhe një rëndësi më të gjerë kulturore. Përmes tyre, audienca ndërkombëtare njihet me qytetet, zakonet, stilin e jetës dhe kulturën turke.
Për këtë arsye, “diz”-et po shihen gjithnjë e më shumë si një formë e ndikimit kulturor. Turqia ka arritur t’i shndërrojë historitë e saj lokale në përmbajtje që shitet me sukses në të gjithë botën.
Për Italinë, kjo përfaqëson si një mundësi biznesi ashtu edhe një sfidë më vete. Blerja e serialeve të huaja tashmë të provuara sjell një audiencë të sigurt, por ngre pyetjen se sa hapësirë ka mbetur për zhvillimin e prodhimeve vendase.
Një gjë është e qartë, serialet turke nuk janë më një trend kalimtar televiziv. Nga Ballkani dhe Lindja e Mesme në Itali dhe pjesë të tjera të Evropës, “diz”-et janë bërë një fenomen global që tregon se një histori e mirë, pavarësisht gjuhës dhe origjinës, mund të gjejë rrugën e saj drejt një audience. /tesheshi
