Shtëpia e ish-presidentit palestinez, Yaser Arafat, një ikonë kulturore dhe simbol i luftës kombëtare në Gaza, por e dëmtuar rëndë gjatë gjenocidit izraelit, u bë strehë për familjen e zhvendosur Abu Salim.
Ashraf Nafez Abu Salim dhe familja e larguan nga Beit Lahiya në qytetin e Gazës në një ditë apokaliptike, mes zjarrit të artilerisë dhe një breshëri plumbash. Duke i shpëtuar vdekjes, familja fillimisht u detyrua të kërkonte strehim tek të tjerët.
Familja më vonë u kthye në shtëpinë e Yaser Arafatit, ku ai jetoi për gjashtë vjet midis viteve 1995 dhe 2001, e mbushur me kujtime dhe u përpoq të pastronte rrënojat dhe ta bënte atë të jetueshme.
Abu Salim komentoi skenën që panë me mbërritjen e tyre të parë në shtëpinë e Yaser Arafatit, “një simbol i unitetit për popullin palestinez, simbol i kërkimit të tyre për liri dhe dëshirës për pavarësi”, duke thënë: “Ishte shkatërrim çnjerëzor dhe i qëllimshëm. Qëllimi është të fshihet identiteti palestinez”.
Ai vuri në dukje se u rrit me historitë e Arafatit dhe udhëheqësve të tjerë që kishin vlerë simbolike për kauzën palestineze dhe ishte thellësisht i impresionuar nga imazhi i tyre heroik. “Si një fëmijë i rritur gjatë ‘Intifadës së Parë’, pikëpamjet e tij mbi Izraelin dhe pushtimin u formuan nga vuajtjet”, tha Abu Salim.
– Po bëhen përpjekje për të fshirë kujtesën e popullit palestinez
Abu Salim thotë se lagjja ku ndodhet shtëpia e Arafatit është zonë e mbushur me universitete, qendra kulturore dhe institute. Ai tha se Universiteti Islamik i Gazës, Universiteti Al-Azhar, Spitali Al-Quds dhe Spitali Shifa janë simbole të kulturës dhe vetëdijes palestineze.
“Të gjitha këto ishin pjesë e dashurisë sonë për identitetin, qytetërimin dhe trashëgiminë tonë kulturore, por të gjitha u shkatërruan. Shtëpia e Arafatit ishte simbol, ndalesë dhe strehë për popullin palestinez. Ishte shtëpia e popullit palestinez. Kjo shtëpi ishte një vend që mbante historinë e rezistencës së armatosur, historinë e luftës kombëtare dhe kujtesën e popullit palestinez”, tha për Anadolu, Abu Salim duke shtuar:
“Para luftës, vizitorë nga shkollat dhe universitetet vinin këtu. Shkrimtarë, shkencëtarë dhe mendimtarë takoheshin këtu. Zhvilloheshin ngjarje kulturore, intelektuale dhe letrare. Kjo shtëpi nuk ishte vetëm një ndërtesë, ajo përfaqësonte Palestinën. Abu Ammar (Yaser Arafat) nuk ishte një individ, por simbol i kauzës palestineze. Qëllimi i prishjes së tyre ishte siç tha ministri i Mbrojtjes izraelite (Israel Katz) dhe shefi i Shtabit të Përgjithshëm (Eyal Zamir) të kthenin palestinezët në Mesjetë”.
