Sot, në këtë vend ka vetëm një fushë me bar. Por së shpejti aty pritet të ndërtohet xhamia e parë në këtë qytet japonez.
“Jam e shqetësuar se si mund të ndryshojë komuniteti ynë”, thotë Noriko Izumizawa, një banore e vjetër e qytetit.
Planet për ndërtimin e një objekti fetar islam në Fujisawa, një qytet i qetë bregdetar rreth një orë me makinë në jug të Tokios, kanë shkaktuar reagime të ndryshme.
Ka zemërim dhe frikë, por edhe shpresë dhe mirëkuptim. Debati pasqyron shqetësimet në rritje për emigracionin dhe ndryshimet shoqërore, ndërsa Japonia po përballet me mungesë fuqie punëtore për shkak të tkurrjes dhe plakjes së popullsisë.
Edhe pse emigracioni mbetet një çështje e ndjeshme politikisht dhe rregullat për të janë ende kufizuese, Japonia po mbështetet gjithnjë e më shumë te punëtorët e huaj për të plotësuar vendet e lira të punës. Kjo ka sjellë në vend njerëz me kultura, gjuhë, fe dhe mënyra të ndryshme jetese.
Për këtë arsye, debati që po zhvillohet në qytete si Fujisawa dhe në pjesë të tjera të Japonisë lidhet drejtpërdrejt me mënyrën se si vendi e sheh identitetin e tij.
Izumizawa nuk është e vetme në shqetësimet e saj. Ajo është pjesë e një grupi banorësh të Fujisawas që janë të shqetësuar për rritjen e dukshmërisë së komunitetit mysliman. Ajo thotë se debatet polarizuese për emigracionin në SHBA dhe Evropë kanë ndikuar gjithashtu në shqetësimet e saj.
Në fillim të këtij viti, në stacionin lokal të trenit u zhvilluan protesta kundër xhamisë, ku mijëra njerëz dolën në rrugë për të kundërshtuar ndërtimin e saj.
Disa protestues argumentojnë se një xhami më e madhe se faltorja e afërt japoneze Shinto është mungesë respekti.
Ndërkohë, janë raportuar raste të gjuhës së urrejtjes dhe përhapjes së informacioneve të rreme në rrjetet sociale japoneze. Mediat lokale kanë raportuar se disa xhami kanë marrë telefonata dhe email-e fyese. Kjo ka nxitur organizata kundër gjuhës së urrejtjes të organizojnë protesta në mbështetje të tolerancës dhe kundër diskriminimit.
Hiroki Suzuka, i cili menaxhon një kafene përballë vendit ku pritet të ndërtohet xhamia e Fujisawas, bën thirrje për më shumë mirëkuptim dhe dialog.
“Unë nuk jam veçanërisht kundër, por nuk mund të them se jam as fuqimisht pro”, tha Suzuka.
“Besoj se hapi i parë është të mësojmë për ta, për atë se çfarë është Islami, çfarë njerëzish janë dhe cilat janë vlerat dhe këndvështrimet e tyre. Gjithçka fillon me një mendje të hapur dhe dëshirën për ta kuptuar njëri-tjetrin.”
Të jesh mysliman në Japoni
Biznesmeni Mohamed Mohideen jeton në Osaka prej 39 vitesh. Ai u largua nga vendlindja e tij, Sri Lanka, në vitin 1987, në kërkim të mundësive më të mira për punë gjatë periudhës së bumit ekonomik japonez.
Fillimisht u mor me tregtinë e gurëve të çmuar dhe më pas punoi në sektorin e tregtisë, duke eksportuar automjete të përdorura në vende si Sri Lanka dhe Pakistani.
Ai thotë se kur mbërriti në Japoni kishte shumë më pak banorë të huaj.
Megjithatë, Mohideen mendon se, krahasuar me atë kohë, disa njerëz janë bërë më armiqësorë ndaj myslimanëve dhe kanë filluar të bëjnë komente fyese, si në internet ashtu edhe në jetën e përditshme.
“Në rrjetet sociale ka pafund komente si: ‘Dilni nga Japonia’ dhe ‘Kthehuni në vendin tuaj’. Ka njerëz që kanë filluar të vijnë edhe te xhamia dhe të bërtasin fyerje”, tha Mohideen.
Mohideen shkon çdo ditë në xhaminë e Osakës për falje dhe për detyra të tjera si anëtar i komunitetit lokal islam. Ai thotë se nuk është ndier asnjëherë se jeta e tij ishte në rrezik.
Megjithëse për shumë vite ka pasur marrëdhënie të mira me fqinjët, Mohideen ka vënë re kohët e fundit një ndryshim në qëndrimin ndaj myslimanëve.
“Tani ndiej se njerëzit kanë frikë prej nesh”, thotë ai.
Sipas tij, abuzimet verbale janë përkeqësuar vitet e fundit. Ai kujton raste kur anëtarë të komunitetit mysliman janë quajtur terroristë, janë akuzuar se prodhojnë bomba dhe u është thënë të largohen nga Japonia.
“Kur ndodh kjo, e vetmja gjë që mund të bëjmë është të jemi të durueshëm. Ata përpiqen të na provokojnë dhe të krijojnë përplasje. Duan të shohin se sa gjatë do ta tolerojmë”, shpjegoi Mohideen.
“Prandaj ne qëndrojmë të qetë, flasim me butësi dhe sillemi mirë me ta, sepse japonezët në përgjithësi nuk dinë shumë për Islamin.”
Megjithatë, ai mendon se edhe komuniteti mysliman ka një pjesë të përgjegjësisë për këtë distancë.
“Ne u përqendruam vetëm te puna jonë dhe për një kohë të gjatë nuk bëmë sa duhet për t’u ndihmuar njerëzve të kuptonin se kush jemi. Gjithashtu, nuk bëmë sa duhet për t’u bërë pjesë e shoqërisë”, tha ai.
“Që tani e tutje, dua të punoj më shumë për të rritur dialogun dhe për të ndërtuar mirëkuptim më të madh mes nesh.”
Respektimi i rregullave
Shakeel Mohamed, 61 vjeç, ka përfaqësuar xhaminë e Yashios në prefekturën Saitama për dhjetë vjet. Ai kishte punuar për 26 vjet si mbikëqyrës në kantieret e ndërtimit, pasi ishte zhvendosur në Japoni nga Pakistani, dhe flet rrjedhshëm japonisht.
Sipas tij, gjëja më e rëndësishme është respektimi i rregullave të Japonisë, përfshirë ndarjen e mbeturinave, respektimin e rregullave të parkimit dhe mbajtjen e helmetës gjatë ngasjes së biçikletës.
“Ne bëjmë çdo përpjekje për të respektuar mënyrën se si funksionojnë gjërat në Japoni dhe për të ndjekur rregullat. Edhe mirësjellja është e rëndësishme, madje edhe diçka aq e thjeshtë sa përshëndetja e njerëzve”, tha ai.
Ai tregoi se banorët japonezë të Yashios e quajnë komunitetin pakistanez të zonës “Yashio-stan”.
“Sigurisht, ka disa pakistanezë që sillen keq, por ata janë vetëm një pakicë e vogël. E njëjta gjë vlen edhe për japonezët”, tha ai.
Emigracioni dhe identiteti
Japonia po përballet me një debat të rëndësishëm për identitetin e saj, në një kohë kur ndryshimet demografike janë të mëdha.
Sipas Hirofumi Tanadas, profesor emeritus në Universitetin Waseda, i cili studion Islamin në Japoni, numri i myslimanëve në vend, përfshirë të huajt dhe japonezët që kanë përqafuar Islamin, ishte rreth 420 mijë në fund të vitit 2024, nga rreth 230 mijë në vitin 2019.
Rritja e popullsisë myslimane është pjesë e një tendence më të gjerë në Japoni. Numri i banorëve të huaj, kryesisht nga Kina, Vietnami, Koreja e Jugut dhe Filipinet, e kaloi shifrën prej 4 milionësh në vitin 2025. Sipas të dhënave qeveritare, një rekord prej 2.57 milionë prej tyre punonin në Japoni. Në të njëjtin vit, popullsia e Japonisë u ul me rreth 1 milion banorë.
Zyrtarët japonezë prej kohësh kanë shmangur përshkrimin e vendit si një shtet emigracioni dhe kanë preferuar viza që konsiderohen më shumë të përkohshme sesa të përhershme. Kritikët e përshkruajnë këtë si një sistem emigracioni “të fshehtë”.
Ndërkohë, kryeministrja Sanae Takaichi ka mbajtur një qëndrim shumë konservator ndaj emigracionit në shkallë të gjerë. Në qershor të vitit 2026, qeveria japoneze vendosi të rrisë pesëfish tarifat e vizave për shtetasit e huaj, pas gati 50 vitesh pa ndryshime në këto tarifa.
Qeveria po planifikon gjithashtu të rrisë me rreth 230 persona numrin e punonjësve të Agjencisë së Shërbimeve të Emigracionit, me synimin për të forcuar kontrollet ndaj të huajve që qëndrojnë në vend pas skadimit të lejes. Autoritetet mund të vendosin edhe një kufi për numrin e banorëve të huaj në vend.
Ndërsa komunitetet e emigrantëve bëhen gjithnjë e më të dukshme, Japonia po detyrohet të përballet me një pyetje që për një kohë të gjatë e ka shmangur:
A mund të bëhet Japonia një vend më i larmishëm, duke ruajtur njëkohësisht identitetin dhe kohezionin shoqëror që i konsideron të rëndësishëm?
Në Fujisawa, Izumizawa pranon se vetë nuk ka pasur asnjë përvojë negative me një fqinj mysliman.
“E vërteta është se ndoshta thjesht kam frikë nga ajo që nuk njoh”, thotë ajo. /mesazhi
