Eksperimentet e rrezikshme nga Qiproja dhe Shqipëria, deri në Itali
Riccardo Paccosi, ariannaeditrice.it
Pushtimi që po godet vendet e Mesdheut po zhvillohet me goditje të dyfishtë. Nga njëra anë, fluksi i pakufizuar nga vendet në zhvillim që shkatërron pëlhurën sociale të metropoleve.
Nga nga ana tjetër, një emigrim elitist nga Izraeli për të krijuar gated communities (lagje të mbyllura) vetëm për izraelitët.
Eksperimenti i parë u realizua me sukses në Qipro, ku izraelitë të pasur blenë pronat e para e më pas krijuan lagje të mbyllura me sinagoga e restorante kosher.
Eksperimenti i dytë po zhvillohet në Shqipëri me projektin e resortit luksoz në një zonë të mbrojtur, i financuar nga Atlantic Incubation Partners (kompania e dhëndrit të Trump, Jared Kushner), çka nxiti protestat e njohura si “Revolucioni i Flamingove”.
Në Itali po zbatohen dy projekte të tjera: Coral 37 në Salento nga Orit Lev Marom dhe Projekti Baita nga Ugo Luzzati për vendosjen e 80 familjeve izraelite në Valsesia.
Nëse në Shqipëri popullsia reagoi duke shkatërruar makineritë e ndërtimit, në Itali organizatorët u përballën me kërcënime me jetë.
Reagimet bazohen në një rrezik real: prania e kolonive të një shteti që ushtron terrorizëm globalisht dhe kontrollon parlamentarët tanë.
Kësaj i shtohet kërcënimi nga vetë kolonët, përgjegjës për pogrome raciste në Bregun Perëndimor dhe Gaza. Përballë kësaj dinamike, e djathta dhe e majta reagojnë me hipokrizi.
E majta mohon krizën e multikulturalizmit dhe mbështet flukset migratore, ndërsa e djathta e çon çështjen në anti-islamizëm e filo-sionizëm, siç bëri së fundmi Roberto Vannacci.
Të dyja palët po e përdorin konfliktin e Lindjes së Mesme për të krijuar një paralelizëm të rremë me konfliktin social nga emigracioni. Për të mbajtur një qëndrim autonom e sovranist, duhen pasur parasysh disa premisa historike e politike.
Së pari, prapa emigracionit masiv qëndrojnë elitat evropiane dhe jo vetë emigrantët që përdoren thjesht si mish për top.
Së dyti, problemet me emigracionin musliman apo kinez nuk e bëjnë automatikisht Islamin apo Kinën armiq të vendit tonë.
Së treti, i ashtuquajturit “terrorizëm” xhihadist është produkt i strategjive perëndimore për të rrëzuar regjimet në vendet arabe.
Së katërti, çdo shtet që ushtron lobizëm mbi parlamentarët tanë përbën një kërcënim të drejtpërdrejtë për pavarësinë kombëtare.
Së fundmi, ngjarjet në Ceuta të Spanjws treguan se emigracioni po përdoret si një armë hibride. Prandaj nëse prapa kësaj qëndrojnë shërbimet izraelite, atëherë nuk kemi dy pushtime të ndara, por dy nivele të të njëjtit pushtim dhe nën të njëjtën regji. tesheshi
