Pse nuk e zgjuan gjatë natës, kur po mbërrinin informacionet e para shqetësuese nga Gaza
Një teori e re konspirative, e përhapur nga familja Netanyahu dhe mbështetësit e saj që e quajnë veten “patriotë”, përpiqet ta zhvendosë përgjegjësinë për dështimin e 7 tetorit te drejtuesit e ushtrisë dhe të shërbimeve të inteligjencës.
Pyetja që përsëritet prej tyre është: pse nuk e zgjuan Benjamin Netanyahun gjatë natës, kur kishin nisur të mbërrinin informacionet e para shqetësuese nga Gaza? Por, siç vëren Haaretz, edhe pasi kryeministri u njoftua për sulmin, sjellja e tij nuk duket se përputhet me versionin që ai vetë përpiqet të ndërtojë sot.
Netanyahu ka pretenduar se drejtuesit e ushtrisë dhe të shërbimeve të sigurisë nuk e zgjuan qëllimisht, sepse kishin frikë nga reagimi i tij. Sipas tij, ata e dinin se ai do të urdhëronte menjëherë ngritjen e forcave ajrore, mobilizimin e ushtrisë dhe mbylljen e kufirit me Gazën.
Por kronologjia e asaj dite tregon një tjetër histori. Sipas Haaretz, telefonata e parë e dokumentuar drejt Netanyahut u bë në orën 06:29 të mëngjesit nga sekretari i tij ushtarak, Avi Gil. Ai e informoi kryeministrin se Hamasi kishte nisur sulmin.
Pyetja e parë e Netanyahut, sipas dokumenteve, ishte: “Pse po qëllojnë?”. Biseda u ndërpre për shkak të një problemi teknik dhe rifilloi rreth orës 06:40. Por çfarë ndodhi më pas mbetet e paqartë.
Për periudhën 07:00–08:00, axhenda e kryeministrit është e mbuluar dhe shoqërohet vetëm me shënimin: “Për arsye të sigurisë së informacionit”. Çfarë bëri Netanyahu gjatë këtyre orëve vendimtare?
As kryeministri dhe as bashkëpunëtorët e tij nuk kanë dhënë një përgjigje të qartë, pavarësisht pyetjeve të përsëritura gjatë tre viteve të fundit.
Më pas, në axhendë shfaqet vetëm shënimi “Udhëtim drejt Kirya”, kompleksit ushtarak në Tel Aviv. Ish-ministri i Mbrojtjes, Yoav Gallant, ka deklaruar se Netanyahu mbërriti pas orës 09:00, pasi vlerësimi i parë operacional me drejtuesit më të lartë të ushtrisë kishte përfunduar tashmë.
Edhe këtu kronologjia ngre pikëpyetje. Netanyahu nuk foli me Gallantin, shefin e Shtabit Herzl Halevi apo drejtuesin e Shin Bet, Ronen Bar, gjatë rrugës nga shtëpia drejt selisë ushtarake. Ai u takua me ta për herë të parë vetëm pasi mbërriti në Kirya.
Haaretz vëren se Netanyahu hyri në qendrën e komandës së përgjithshme në orën 09:50. Në orën 10:30 ai gjeti kohë të fliste me kryeministrin holandez Mark Rutte, ndërsa në orën 11:00 regjistroi një deklaratë për mediat.
Kjo nuk ngjan me sjelljen e një lideri që, sipas versionit të tij të sotëm, ishte i gatshëm të hidhej menjëherë në veprim, të mobilizonte forcat ajrore, të dërgonte divizione në kufi dhe të ndalonte sulmin me çdo kusht.
Në fakt, urdhri i vetëm i dokumentuar nga Netanyahu atë mëngjes ishte miratimi i masave që Gallant dhe Halevi kishin ndërmarrë tashmë për dërgimin e forcave drejt kufirit me Gazën dhe mobilizimin e rezervistëve.
Kjo e bën edhe më të rëndësishme një tjetër çështje: vetë sulmi i 7 tetorit nuk ishte një ngjarje e papritur që lindi brenda pak orësh.
Hamasi e kishte përgatitur prej vitesh, ndërsa Netanyahu kishte ndjekur një politikë që, sipas kritikëve të tij, kishte toleruar forcimin e organizatës në Gaza, përfshirë edhe financimin e saj përmes Katarit.
Ndërkohë, Netanyahu ka kundërshtuar krijimin e një komisioni shtetëror hetimor që do të mund të shqyrtonte në mënyrë të pavarur dështimet dhe përgjegjësitë e asaj dite. Për këtë arsye, pyetja mbi orët e para të 7 tetorit nuk është thjesht një çështje kronologjie.
Sipas Haaretz, ajo lidhet drejtpërdrejt me përpjekjen për të përcaktuar se kush e dinte çfarë, kur e dinte dhe çfarë bëri me atë informacion. Në fund, pyetja mund të jetë edhe më e thjeshtë se ajo që përdorin sot mbështetësit e Netanyahut: jo vetëm pse nuk e zgjuan më herët, por çfarë bëri realisht kryeministri kur më në fund u zgjua? /tesheshi
