Elif Eralp, po e kthen krizën e strehimit në betejën kryesore të fushatës së saj
Prej ditësh, emri i Elif Eralp, 45-vjeçares kandidate të Linkes për Berlinin, është ndër më të përmendurit, më të vlerësuarit dhe më të rrethuarit nga pritshmëritë.
Kryeqyteti gjerman, që mezi pret të lërë pas përvojën e kryebashkiakut kristian-demokrat Kai Wegner, të përfshirë në një sërë skandalesh, ka pasur më parë kryetarë socialdemokratë, por asnjëherë një grua të majtë antikapitaliste, me origjinë turke dhe besimtare muslimane.
Eralp është quajtur nga mbështetësit e saj “Mamdani i Gjermanisë”, në një referencë ndaj kryebashkiakut të Nju Jorkut dhe figurave të reja të së majtës amerikane.
Por ajo është më e vështirë për t’u futur në një kornizë të tillë sesa duket në pamje të parë. Prindërit e saj turq nuk emigruan në Gjermani për të kërkuar punë. Ata u larguan pas grushtit të shtetit të vitit 1980, pasi ishin disidentë politikë dhe ishin përndjekur për aktivitetin e tyre sindikal.
Elif lindi në Mynih dhe u rrit në Dortmund, ku i ati punonte si mjek. E diplomuar për drejtësi dhe e specializuar në të drejtën e azilit, Eralp zgjodhi politikën dhe Linken në një mënyrë krejt të ndryshme nga ajo e politikanëve të epokës së rrjeteve sociale.
Për vite me radhë ajo qëndroi kryesisht në prapaskenë, duke shmangur spektaklin mediatik dhe komunikimin politik sipërfaqësor. Beteja për strehimin duket se është kthyer në motorin kryesor të fushatës së saj.
Përveç këshillave të strategut të fushatës së Mamdanit, i cili në prill shkoi në Berlin për ta ndihmuar në ndërtimin e fushatës, është çështja e banesave ajo që e ka shtyrë Eralp përpara, duke e kaluar në sondazhe kandidatin e CDU-së, Stefan Evers, ndërsa AfD-ja mbetet ende një kërcënim i rëndësishëm, por i përmbajtshëm në kryeqytet.
Linke kërkon vendosjen e një tavani për qiratë, të cilat janë rritur me 77 për qind brenda pak vitesh. Në një qytet ku rreth 85 për qind e banorëve nuk kanë banesë në pronësi, kriza e strehimit është bërë një prej shqetësimeve kryesore të jetës së përditshme.
Plani i së majtës shkon edhe më tej: një qasje më sociale ose shpronësim i kompanive të mëdha imobiliare. Në shënjestër është edhe Vonovia, një prej gjigantëve të sektorit, që zotëron rreth 130 mijë banesa.
Linke kërkon zbatimin e rezultatit të referendumit të vitit 2021, kur 57.6 për qind e berlinezëve votuan në favor të “socializimit” të kompanive të mëdha të pasurive të paluajtshme. Kjo qasje e ka bërë Eralp një figurë tërheqëse për një pjesë të elektoratit. tesheshi
