Sfidimi i drejtësisë ndërkombëtare si pjesë e një misioni që shumica e Evropës po e bojkoton
Vendimi i të premtes i Kuvendit të Kosovës për të dërguar trupa të FSK-së në Rripin e Gazës, është hapi më i rrezikshëm në historinë e shtetit më të ri në Evropë.
Ky mision, i propaganduar si “kontribut për paqen”, ngre dyshime të forta mbi legjitimitetin dhe moralin e tij. Prishtina po hyn qorrazi në një nismë të cilën fuqitë kryesore evropiane po e bojkotojnë hapur.
Ky akt ngre pikëpyetje që kërkojnë përgjigje urgjente: Nga kush do ta mbrojnë paqen trupat e FSK-së? A po shkojnë këta ushtarë të përballen me Hamasin, i cili po bën një luftë popullore çlirimtare për mbijetesë? Apo do të rreshtohen në krah të pushtuesve izraelitë?
Ky rreshtim është një ftesë për të shpërfillur rezolutat e OKB-së kundër gjenocidit. Kosova rrezikon të kthehet në bashkëpunëtore të një politike që udhëhiqet nga të shumëkërkuarit e Gjykatës së Hagës për krime lufte.
Askush nuk i mohon meritat e pakontestueshme të SHBA-së për çlirimin e Kosovës. Por mirënjohja nuk mund të kthehet në verbëri përballë krimeve të luftës. Ajo nuk i jep të drejtën klasës politike kosovare të mbyllë sytë para masakrave.
Populli i Gazës po vuan prej dekadash një shtypje dhe gjenocid të pashembullt. Ky fat ngjan tmerrësisht me atë që shqiptarët e Kosovës hoqën mbi kurrizin e tyre deri në vitin 1999.
Është paradoksale dhe e dhimbshme që dikush që ka vuajtur spastrimin etnik, sot bëhet gati të dërgojë ushtarë të ruajnë rendin e një pushtuesi. Ky nuk është profesionalizëm, por një nxitim servil për të paguar një haraç diplomatik.
Dhe ky haraç po paguhet me dinjitetin e një shteti që moralin e tij e ka ndërtuar mbi rezistencën. Skenari ku ushtarët e Kosovës bëjnë roje mbi rrënojat e Gazës është tmerrues. Ata nuk po dërgohen për paqe, por si dekor në një skenë gjakderdhjeje.
Rreziqet taktike janë po aq shqetësuese sa ato morale. FSK-ja po futet në një terren ku mund të bëhet objektiv legjitim i rezistencës vendase. Një ushtar i Kosovës i vrarë në Gaza nuk do të ishte dëshmor i paqes, por viktimë e një aventure politike të keqllogaritur.
Duke vepruar pa një mandat të OKB-së dhe pa mbështetjen e BE-së, Kosova po tradhton vlerat e saj. Liria nuk mbrohet duke ndihmuar shtypjen e tjetrit. Rreshtimi krah forcave pushtuese e njollos flamurin e FSK-së.
Ai e kthen Kosovën nga një simbol të lirisë në një vegël të padrejtësisë. S’ka paqe që mbrohet me bajonetat e një regjimi gjenocidal. Historia do të jetë e ashpër me ata që kthyen kokën mënjanë.
Nuk mund të jesh mirënjohës ndaj aleatëve duke u bërë pjesëtar në zhbërjen e një populli. Prishtina duhet të ndalet para se çizmet e ushtarëve të saj të shkelin në Gaza. Ky mision nuk lartëson Kosovën, por e njollos atë për dekadat që do të vijnë. /tesheshi
